Ana sayfa Film Gözyaşlarının Sel Olduğu Bir Film: Okuribito

Gözyaşlarının Sel Olduğu Bir Film: Okuribito

395
24
Japon sinemasından, uzun zamandır ağlamamış beni bu kadar ağlatmayı başarmış olan, ölüm gibi ağır bir konuyu şiirselleştiren, 2008 yapımı Oscar ödüllü bir film: Okuribito.

Okuribito-Departures-Son Veda

Bizim ailede seyredilecek ortak bir film bulmak oldukça zordur. Film bulsam bile filmi herkesin beğenmesi de zordur. Ancak bazı filmler var ki tüm aile bireylerini mutlu ederken, neden ben bunu daha önce izlememişim dedirtiyor. Şans eseri denk geldiğim Okuribito (Departures-Son Veda) da gözü kapalı önerebileceğim bu filmlerden biriydi. 
Okuribito-Departures-Son Veda
Yönetmenliğini Yôjirô Takita‘nın üstlendiği filmde, orkestrada çalışan çellist Daigo (Masahiro Motoki), orkestra dağıldıktan sonra işsiz kalıyor ve bunun üzerine eşiyle birlikte şehirden ayrılıp memleketlerine dönüyorlar. Yemek yerken gazetede gördüğü “Gidişlere yardım edecek eleman aranıyor” ilanına hemen başvuruyor. Ancak seyahat acentası sandığı yer, ölüleri cenaze törenlerine hazırlayan bir şirket çıkıyor.

Japon cenaze törenleri hakkında fikir sahibi olmamı sağlayan filmde, Daigo‘nun ölüleri son yolculuklarına uğurlama işini yapması çevresinde tepkiyle karşılanıyor. Eşi bile kendine normal bir iş bul diyor. Aslına bakılırsa bu bir bakıma doğru, ben de böyle bir iş yapsam bana da kafayı mı yedin derler kesin. Ancak filmde bu durum o kadar güzel işlenmiş ki ne iş yaptığın değil, nasıl yaptığın önemlidir sözü bir kez daha kanıtlanmış oluyor. 
Ana konunun yanında aile ilişkileri, anne babaların çocuklarını küçük yaşta terk etmeleri, dostluk, sevgi, fedakarlık, saygı ve tabii tüm bunların yanında ölüm ve müzik… Filmin etkileyici müzikleri, yer yer gülümseten sahneleri ve akıp giden havası ölümün ağırlığını ortadan kaldırırken, ölümün bir son olmadığı, ölmeden önce sevdiklerinin değerinin bilinmesi ve dolu dolu yaşanması gerektiği mesajı veriliyor.
Okuribito-Departures-Son Veda-Masahiro Motoki
En son Babam ve Oğlum‘da bu kadar ağlamıştım diye hatırlıyorum. Yalnız seyretsem daha çok ağlardım kesin.
Kardeşim anneme bakıyor, o anda annemin gözlerinden yaşlar usulca dökülmekte. “Yalnız, ağlamasak süper olacak” diyor. Sonra bana dönüyor, “Yalnız, abim de ağlıyor” diyor. Tişörtle yüzümü kapatmaya çalıştım ama bir yandan filmi de kaçırmak istemiyorum. “Ağlıyorum tabii, sen neden ağlamıyorsun” diyorum. Annemle aynı anda “Ağlamaz o, duygusuz” diyoruz. Sonra tam ağlamamız yatışmışken bir sahne daha çıkıyor ve sessizce akıyor yine yaşlar. Aslında kolay kolay ağlamam, bizimkilerle beraber seyrettiğimiz için de kendimi tuttum ama yine de ağlamadan duramadım. Buraya koymak için fragmanını seyrettim, yine hatırlayıp yine duygulandım.
Filmin bu denli başarılı olmasında başroldeki Masahiro Motoki‘nin de büyük etkisi var tabii. O başta olmak üzere tüm oyuncuların seçimini oldukça başarılı buldum diyebilirim. 
Uzun lafın kısası 81. Akademi Ödülleri‘nde En İyi Yabancı Film Akademi Ödülü‘nü de kazanmış olan  bu filmi mutlaka, mutlaka, mutlaka izleyin.

Okuribito (Departures-Son Veda) IMDb Puanı: 8.2 Benim Puanım: 9.2 / 01.05.2014

24 YORUMLAR

  1. "Bizim ailede seyredilecek ortak bir film bulmak oldukça zordur. Film bulsam bile filmi herkesin beğenmesi de zordur" O kadar iyi anlıyorum ki bu durumu 🙂 Ağlaması bol filmleri seviyorum. G.Kore sineması zaten tamamen duygu sömürüsü üstüne kurulu ama Japonlar beni de henüz darma duman edemedi (Hotaru no haka'yı saymıyorum-o ağlatmadan öte resmen komaya sokmuştu :D). Bu filme bir şans vereyim o zaman. Teşekkürler 🙂

  2. Müzikle bütünleşen ne varsa, hangi duygu olursa olsun kalbimizdeki en saklı yerin sahibi oluyor. Filmi mutlaka izleyeceğim çok ilgimi çekti.

  3. @Zihnin Arka Sokakları Yalnız tekrar okudum da iki cümle de aynı gibi olmuş sanki. 😀 Listemde var o ama izlemedim henüz. Hotaru no haka'yı izleyeyim o zaman bugün.

    Ben beğendim ama zevkler farklı tabii. 🙂

    @Zaman sözleri En kısa zamanda izle kesin! Beğenirsin umarım. 🙂

    @Anarsi Teşekkürler, aslında daha detaylı anlatmak isterdim ama "spoiler" vermekten korktum. İzleyince yorumları bekliyorum. 😉

    @Dilek Afiyon Avcı Ben de şans eseri denk geldim. Tam benlik bir filmdi, yorumları bekliyorum mutlaka. Beğenirsiniz umarım. :))

  4. İzledim. Uzak Doğu filmlerini seviyorum. gerçekten de ne iş yaptığın değil, nasıl yaptığın önemlidir. Gözyaşlarnı tutamıyor insan Uzak Doğu filmlerine alışık olmayanların karşılaşacağı ya da şikayet edeceği tek şey filmin uzunluğu yavaş akması olabilir. Neyse çok uzatmayım filmden tüyolar vermeyin. İyi geceler 🙂

  5. Bilgisayarı sırf blogda bir iki kitap yorumu paylaşmak için açmıştım. Sonra ona bakayım buna bakayım, şunu da okuyayım derken son olarak "Aaa dur, Güven bugün bir şey paylaşmıştı onu da okuyayım." derkeeen. Sonuç: film şimdi bitti. 😀
    Sulu gözlü, gerekli gereksiz her şeye ağlayan ben bu kadar duygu yoğunluğu olan bir filme ağlamadım. Hala onun şaşkınlığı içindeyim. Film kesinlikle harikaydı. Gerek konusu, gerek oyuncuları ve gerekse müzikleri.. (özellikle filmin ortalarında Daigo'nun çaldığı yukarıda paylaştığın son resimdeki sahnede çalan parça enfesti. O müzik esnasında gözlerim buğulanmış olabilir) Ama ben filmin o son sahnesinde bile ağlamadım. Hayretler içerisindeyim. Neyse, demem o ki, kesinlikle ölmeden önce izlenmesi gereken bir film. 😉

  6. @Anarsi Normalde ben de sıkılıyorum uzun filmlerde ama uzun gelmedi bana hiç. Seyredesim varsa demek. :)) Çok teşekkürler yorum için. Size de iyi geceler. ;))

    @rmmbr Biraz da aslında o anki ruh haline göre değişebiliyor filmin etkisi. Misal biraz sonra paylaşacağım Ateş Böceklerinin Mezarı'nda da ben çok ağlamayı beklerken en sonunda biraz ağladım. Yatarak seyrettim ondan kesin. :)) Tom Hanks'in Terminal filmindeki bir sahneye üçüncü seyredişte ağlamıştım. 😀 İzlemişsin ama teşekkür ettim. Var mı bu tarz bana önerebileceğin başka film? Bu aralar ağlayasım var bol bol. 🙂

  7. :))
    Sana önerebileceğim; Güney Kore yapımı More Than Blue filminde salya sümük ağladığımı bilirim. Hatta filmin müziğini ne zaman dinlesem duygulanırım, ara sıra açar kliplerini izlerim.
    Bir de Now is Good filmi vardı. Uzun süre etkisinde kalmıştım.
    Bunlar ilgini çeker mi bilemiyorum. Konusu ilgini çekerse tavsiye edebilirim.

  8. Ah, bir de Tayvan yapımı Secret filmi var. Onu herkese tavsiye ediyorum. Sırf müzikleri için bile izlenir. Şaşırtıcı bir filmdir. 😉

  9. More Than Blue klasik türk filmi tadında ben de film önereyim bari

    Hücre 7 mucize ( Güney Kore): Zihinsel engelli bir babayla kızının hayatını anlatıyor. Zihinsel engelli baba bir çocuğa tecavüz edip öldürmekle suçlanır. Ve bazı çözülemeyen dosyalarda üstüne yıkılır. Küçük kızının kimsesi yoktur ondan başka…

    Kara sineğin intikamı ( Hindistan): Gerçekdışı bir film ama güzel film. Karasinek için endişeleneceğim hiç aklıma gelmezdi. Sevdiği kızın peşinden koşan bir gencimiz ve nazlı kızımız onu sevdiğini itiraf ettiği gün, kıza takıntılı mafya kılıklı adam tarafından öldürülür. Sevdiğini söylediği cümleyi duyduğunda bu dünyadan göçer. Ama kara sinek olarak tekrar Dünyaya gelir. Kendini sevdiği kıza nasıl fark ettirecektir ve intikamını nasıl alacaktır. Bir rkara sinek ne yapabilir ki.

    Hello Ghost / Hellowoo Goseute ( Güney Kore) Eğer gülmek istiyorsan arada da hüzünlenmek. İntihar teşebbüsünde bulunan gencimizin başına gelenleri konu alıyor. Hastane de çıkış işlemleri yapıldığı sırada hayaletleri gördüğünü fark eder. Özellikle dört tane hayalet başına musallat olur. Çapkın bir dede, araba tutkunu adam, sürekli ağlayan bir kadın ve yaramaz bir çocuk. Artık evini onlarla paylaşmak zorundadır.

  10. Ben de izlemistim bu filmi eşimle birlikte ve çok ağladığımı hatırlıyorum, erkekler genelde gizliyorlar 🙂 gözüme bir şey kaçtı numarası:) hatta blogumda da yazmıştım bu filmi link de burada … Diyeceğim ama bir turlu yapistiramadim cepten:)

  11. Filmle ilgili bir şey söyleyecektim, unuttum. Daigo'nun patronunun onun babası olmasını umut eden sadece ben miyim? Çok içime oturdu bu. Film bittiğinde neden o değildi babası diye içim içimi yedi. Haksızlık bu.

Dilek Afiyon Avcı için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Please enter your comment!
Please enter your name here